Henryk IV Prawy, książę wrocławski i krakowski, żyjący w XIII wieku, był postacią niezwykle barwną i ambitną. Jego krótkie, ale intensywne życie naznaczone było dążeniem do zjednoczenia ziem polskich i zdobycia korony królewskiej. Choć nie udało mu się zrealizować tego celu, jego działania miały ogromny wpływ na rozwój Wrocławia. To właśnie on rozpoczął budowę imponującej kolegiaty św. Krzyża i św. Bartłomieja, która do dziś jest jednym z najważniejszych zabytków miasta. Henryk IV Probus był nie tylko sprawnym politykiem i dyplomatą, ale także człowiekiem renesansu. Interesował się kulturą i sztuką, a nawet sam tworzył poezję jako minnesinger. Jego postać owiana jest legendą, a jego dziedzictwo wciąż żywe w murach Wrocławia. Zmarł we Wrocławiu 23 czerwca 1290 roku.
Angelus Silesius, Anioł Ślązak, a właściwie Johannes Scheffler, to postać niezwykle zasłużona dla Wrocławia. Ten XVII-wieczny poeta, mistyk i lekarz, choć urodził się w innym mieście, to właśnie we Wrocławiu spędził znaczną część swojego życia i stworzył swoje najważniejsze dzieła. Jego poezja, pełna głębokich przemyśleń religijnych i filozoficznych, do dziś inspiruje czytelników na całym świecie. Silesius poruszał w swoich wierszach tematykę Boga, duszy ludzkiej i sensu istnienia, a jego aforyzmy i sentencje weszły na stałe do kanonu literatury niemieckiej. Dla Wrocławia Angelus Silesius jest postacią szczególnie ważną, ponieważ rozsławił miasto swoimi dziełami i przyczynił się do rozwoju jego życia intelektualnego i duchowego. Jego spuścizna literacka stanowi cenne dziedzictwo kulturowe, a jego postać jest symbolem bogatej historii i tradycji Wrocławia. Warto również dodać, że we Wrocławiu od 2008 roku przyznawana jest Wrocławska Nagroda Poetycka Silesius, której nazwa nawiązuje do tego wybitnego poety.
Ferdinand Lassalle to człowiek, który na trwałe zapisał się w historii ruchu robotniczego. Urodzony we Wrocławiu w 1825 roku, ten niemiecki prawnik, filozof i działacz socjalistyczny, mimo krótkiego życia, wywarł ogromny wpływ na kształtowanie się idei socjaldemokracji. Wrocław był miejscem, gdzie Lassalle spędził swoje młodzieńcze lata i zdobywał pierwsze doświadczenia. To tutaj kształtowały się jego poglądy i rodziły się idee, które później miały zrewolucjonizować ruch robotniczy w Niemczech i Europie. Lassalle był nie tylko teoretykiem, ale przede wszystkim praktykiem. W 1863 roku założył Powszechny Niemiecki Związek Robotniczy, pierwszą partię socjaldemokratyczną w Niemczech. Jego działalność polityczna i publicystyka przyczyniły się do wzrostu świadomości klasowej robotników i walki o ich prawa. Choć Lassalle zmarł w młodym wieku, jego dziedzictwo jest wciąż żywe. Jego idee i działalność polityczna miały ogromny wpływ na rozwój ruchu robotniczego i kształtowanie się współczesnej polityki społecznej.
Max Born, wybitny fizyk teoretyczny, laureat Nagrody Nobla, urodził się we Wrocławiu w 1882 roku. To właśnie w tym mieście spędził swoje dzieciństwo i młodość, tutaj też rozpoczął swoją edukację na Uniwersytecie Wrocławskim. Choć jego kariera naukowa rozwinęła się głównie w innych ośrodkach, Wrocław zawsze zajmował szczególne miejsce w jego sercu. Born nigdy nie zapomniał o swoim rodzinnym mieście, a jego związki z Wrocławiem były żywe przez całe życie. Jego prace naukowe, zwłaszcza te dotyczące mechaniki kwantowej, miały fundamentalne znaczenie dla rozwoju fizyki XX wieku. To właśnie Born sformułował probabilistyczną interpretację funkcji falowej, co stało się jednym z fundamentów mechaniki kwantowej. Dla Wrocławia Max Born jest postacią szczególnie ważną, ponieważ rozsławił miasto swoimi osiągnięciami naukowymi i przyczynił się do rozwoju jego życia intelektualnego. Jego postać jest symbolem bogatej tradycji naukowej Wrocławia. Warto dodać, że we Wrocławiu znajdują się miejsca upamiętniające Maxa Borna, m.in. tablica pamiątkowa na kamienicy, w której się urodził, oraz popiersie w Galerii Sławnych Wrocławian w ratuszu.
Władysław Bartoszewski to człowiek, który odcisnął swoje piętno w historii Polski. Urodzony w 1922 roku, historyk, publicysta, działacz społeczny i polityk, był świadkiem i uczestnikiem najważniejszych wydarzeń XX wieku. Jego życie to historia walki o wolność, godność i prawdę. Z Wrocławiem Władysława Bartoszewskiego łączyły silne więzi. Po wojnie zaangażował się w życie polityczne miasta, współtworząc Polskie Towarzystwo Studiów Międzynarodowych. Jego działalność naukowa i publicystyczna przyczyniła się do rozwoju życia intelektualnego Wrocławia. Bartoszewski był człowiekiem dialogu, orędownikiem pojednania polsko-niemieckiego i polsko-żydowskiego. Jego zasługi w budowaniu mostów porozumienia między narodami są nieocenione. Jako były więzień Auschwitz, Bartoszewski poświęcił swoje życie upamiętnieniu ofiar Holokaustu i przestrzeganiu przed zagrożeniami totalitaryzmu. Był przewodniczącym Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej, a jego głos w sprawach pamięci i pojednania był słyszany na całym świecie. Władysław Bartoszewski był człowiekiem niezwykłej odwagi i niezłomności. Jego życie jest inspiracją dla kolejnych pokoleń Polaków. Jego dziedzictwo to przede wszystkim wartości, takie jak: szacunek dla godności ludzkiej, poszanowanie praw człowieka, troska o prawdę historyczną, otwartość na dialog. Wrocław, jako miasto spotkań i dialogu, jest szczególnie bliski ideom, które reprezentował Władysław Bartoszewski. Jego postać jest symbolem siły ducha i wiary w lepszą przyszłość.
