Wrocławski ratusz, perła gotyckiej architektury, dumnie wznosi się w sercu miasta, a jego wieża od wieków odmierzana jest rytmicznym tykaniem zegara. Ten mechaniczny strażnik czasu, ewoluując przez stulecia od skomplikowanych średniowiecznych mechanizmów po współczesną precyzję, jest nie tylko praktycznym urządzeniem, ale przede wszystkim żywym symbolem historii Wrocławia, jego trwałości i nieustannego biegu.
Pierwsza wzmianka o zegarze na wrocławskim ratuszu pochodzi z 1362 roku, kiedy to kowal Petzold zobowiązał się do jego doglądania. W 1368 roku wrocławski zegar służył jako wzorzec dla zegara w Opawie, a data 19 III 1368 widnieje na dzwonie ratusza. W XVI wieku zegar przenoszono kilkukrotnie, aż w 1569 roku zainstalowano nowy zegar na wieży ratuszowej z czterema tarczami. W 1580 roku zmieniono system czasu na 2 x 12 godzin.
Do 1627 roku zegar działał bez problemów, ale wichura go uszkodziła. W XVIII wieku opiekę nad nim sprawowali zegarmistrzowie Schoepke i Panckow, za którego czasów zegar notorycznie się spieszył. To doprowadziło do decyzji o budowie nowego zegara, który w 1801 roku wykonał Johann Gotlieb Klose. Jednak i ten zegar wymagał regulacji, którą w 1815 roku przeprowadził Checiński.
Kolejne modernizacje miały miejsce w 1888 i 1939 roku. Po II wojnie światowej zegarem opiekował się Sladek. Remonty w 1967 i w latach 1972-1976 były tragiczne, gdyż obaj prowadzący je zegarmistrzowie zmarli podczas prac. W kolejnych latach zegar był wielokrotnie naprawiany i remontowany, a ostatnie takie prace miały miejsce z początkiem 1999 roku.
Przez te wszystkie stulecia zegar na wrocławskim rynku przechodził liczne metamorfozy. Zmieniały się jego mechanizmy, tarcze, a nawet lokalizacja na wieży. Każda epoka wnosiła swoje innowacje i estetykę. Renesansowe zdobienia, barokowe przepych, a później bardziej funkcjonalne rozwiązania – wszystko to odzwierciedlało zmieniające się style i potrzeby miasta.
Zegar nazywany jest także astronomicznym, ze względu na jego symbolikę. Tarcza wyposażona jest w jedną wskazówkę oraz w kulę księżyca, która przez swój obrót pokazuje jego fazy. Można także zauważyć na tarczy 4 symbole, są to znaki czterech pór roku: wiosny, lata, jesieni oraz zimy. Są to mało znane symbole staroegipskie, choć przez propagandę III Rzeszy zostały one uznane za starogermańskie, zostały one dodane w 1939 roku.
Dziś, w dobie wszechobecnych cyfrowych wyświetlaczy czasu, tradycyjny zegar na ratuszu wciąż przyciąga wzrok turystów i budzi sentyment wśród mieszkańców. Jego mechaniczne tykanie przypomina o rzemiośle, tradycji i o tym, że czas płynie nieubłaganie, a my jesteśmy częścią tej niekończącej się historii. Od średniowiecznych trybów po współczesną precyzję, zegar na wrocławskim ratuszu pozostaje żywym pomnikiem przeszłości, bijącym sercem czasu Wrocławia.
